روح بزرگت را در این چند روز دنیایی

ناگزیر در ظرف کوچک جسمت گنجانیده اند

یک روز این پروانه ی زیبا

 پیله ی تنگ و تاریکش را

به مقصد اسمان آبی ترک خواهد کرد

تا ان روز ....

پیله ات را امانت داری خوب باش...

 

 

 

پایان نوشت: دلم سکوت میخواد و دنیایی از آرامش... اما...